Onderstaande tekst werd uitgesproken in Sonneborgh, de Utrechtse sterrenwacht, in het kader van een Lazie Mary event op 28 june 2002.
John Whiteside Parsons
"Only those who will reach for the impossible will achieve the absurd" stelt de bekendste leus van de Association of Autonomous Astronauts & in met dit micro-manifesto in het achterhoofd zal de Jungle AAA nu laten zien dat deze slogan niet oproept tot semi-utopisch gebrabbel van hier naar Café Vaaghuizen maar in tegendeel dat dit credo de prehistorie van de Amerikaanse Ruimtevaart bondig samenvat. In het opnieuw interpreteren van de officiële ruimtevaartgeschiedschrijving plaatst de Jungle AAA het zwaartepunt ervan niet langer in het domein van defensie opdrachten & oorlogsbehoeftes, maar in de individuele daden van enkele pioniers die durfden te gaan waar geen concept eerder gegaan was.
De ruimtevaart zoals we die nu kennen is het logische resultaat van wat er gebeurd als het aan autoritaire stijfkoppen wordt overgelaten om te bepalen wat ruimtevaart zou kunnen zijn, het valt niet te verwachten dat militairen & conservatieve backbencher de verworvenheden van ruimtevaart aanwenden voor zinnige activiteiten als raves, sex & sociale experimenten in gewichtloosheid, maar wie kijkt naar de levens van belangrijke pioniers als Robbert Goddard & Jack Parsons valt onwillekeurig op dat het met de ruimtevaart heel anders had kunnen lopen als vanaf het prille begin in de jaren 30 schrijvers, muzikanten, kunstenaars, filosofen & ieder andere groep die zich professioneel bezig houdt met het bestoken van de bestaande wereld met kritiek, cynisme & zinloze schoonheid zich het recht op deze technologische verworvenheden hadden opgeëist.
Robbert Goddard was van alle pionieren de pionierste. Er zijn een aantal klassiek geworden foto's uit 1929 waarop we Goddard gehuld in een lange grijze vliegeniersjas, platte pet & een snor zien poseren naast zijn raket, trots als een herenboer naast zijn zojuist bekroonde melkkoe. De raket is een 4 meter hoge open, smalle piramide achtige constructie van ronde metalen buizen die een in het midden van de bodem geplaatste vuurpijl vasthoudt; in uiterlijk was dit apparaat niet bepaald de voorloper van de Exocet, eerder lijken we te maken te hebben met een naar eigen inzicht omgetoverd turnapparaat waarmee de maker op het punt staat een gooi te doen naar de eeuwige roem in Ter Land, Ter Zee & In De Lucht. Zo ging dat destijds.
Ook de in 1914 geboren John Whiteside Parsons past in deze hackers traditie van solerende doe-het-zelvers die met testlanceringen in de woestijn de fundamenten legden voor het latere Amerikaanse ruimtevaart programma. Maar waar Goddard eerder de vertederende doch onhandige & verstrooide uitvinder is zoals die veelvuldig voorkomen in Walt Disney films daar was Parsons de sinistere alchemist, de hooligan chemicus die met megalomane zelfoverschatting explosieven ter hand neemt als middel in het nastreven van alles behalve onschuldige doelen.
De term alchemist is om meerdere redenen de juiste om Parsons te omschrijven, juist omdat zijn levensloop & zijn grootste projecten zo duidelijk een band met het occulte aan gaan. Met name de vergelijking met de alchemist Paracelsus die leefde aan het begin van de 16e eeuw & een soort proto-scheikunde bedreef die in methodologie vaak overeenkwam met wat we nu wetenschap noemen, maar die als slachtoffer van zijn tijd zich niet kon ontrekken aan de laat Middeleeuwse merkwaardigheden van het geldende wereldbeeld. In de folklore leeft Paracelcus voort vanwege zijn pogingen om uit stof leven te creëren: een golem.
Paracelsus was berucht om zijn luidruchtig beleden verwaandheid die hem de bijnaam Bombastus opleverde, maar hij was in alle eerlijkheid ook een bekwaam chemicus & geneesheer. Hij was de ontdekker van tal van stoffen, de naamgever van het element Zink & naar het schijnt trokken nog jaren na zijn dood zieken & melaatsen van heinde en ver naar zijn graf op zoek naar genezing.
Op deze grens van authentieke zinvolle kennis & bijgeloof, op deze scheidslijn van het absurde die staat tussen visionaire inzichten & het gekkenhuis balanceerde ook Parsons, die zonder dat hij een formele opleiding in scheikunde had genoten door jarenlange zelftraining de bagage bezat om zeer effectieve rakettenbrandstof te fabriceren. Na jaren in samenwerking met de ingenieur Edward Forman lanceringen in zelfbeheer te hebben uitgevoerd begon zijn opmars in officiële raketkringen met het realiseren van een uitdaging waarvan niemand dacht dat het gedaan kon worden: het bouwen van een door vaste brandstof aangedreven raket die in staat is om een constante voortstuwende druk van 500 kilo te handhaven voor een periode langer dan 10 seconden. Terwijl alle experts hen vertelde dat dit onmogelijk was wisten de 2 hobbyisten toch een raket te bouwen die aan deze specificaties tegemoet kwam. Parsons werd onmiddellijk ingelijfd door het leger, dit betekende niet alleen dat hij voortaan de beschikking had over professionele middelen, ook mocht hij geen stap zetten zonder deze eerst te melden bij de FBI. Een feit dat onmiddellijk werd doorgegeven aan Aleister Crowley toen Parsons zich in 1940 aansloot bij de Amerikaanse loge van Crowley's sekte de Ordo Templi Orientis wiens leer het midden houdt tussen platte magie & aanstellerige lifestyle. Om aan te geven dat het Parsons seriues was: een jaar later zou hij deze loge voor de rest van zijn leven gaan leiden.
Met zijn partner in paranormale zaken L. Ron Hubbard, een weinig talentvolle science fiction schrijver, hield hij ondertussen verhitte discussies over hoe rijk te worden met het opzetten van een eigen kerk. Plannen zoals zo velen die maken in benevelde toestand maar door Hubbard met het stichten van zijn scientology kerk werden uitgevoerd ogenschijnlijk met geen ander doel dan decennia later Tom Cruise, Nicole Kidman & John Travolta hun gages te ontnemen. Wie ooit de moeite heeft genomen de ontvreemde Xenu documenten te lezen welke alleen behoren te worden uitgereikt aan het zeer selecte groepje dat zich in weet te kopen in de toplaag van de scientology hiërarchie & waarin Hubbard de herkomst van het aardse ras op planeet aarde heeft neergeschreven weet dat Scientology ooit is opgezet als een cynische grap die later in analogie met de Rozenkruisers niet meer te stoppen was.
Ook op wetenschappelijk vlak maakte Parsons carrière; zijn voortstuwingsprincipes werden toegepast in de serie Bell X straaljagers waarmee vanaf 1947, het jaar waarin ook Crowley overleed, records werden gedaan als het doorbreken van de geluidssnelheid. Uit de testpiloten die deze voertuigen bestuurden werden de astronauten geselecteerd voor het Mercury project dat de eerste Amerikaan in de ruimte zou brengen & waarvan de brandstof ontwikkeld was door het latere Jet Propulsion Laboratery waarvan Parsons een van de oprichters was. Werner von Braun de technische leider van het Apollo project zou later beweren dat niet hij, maar Parsons die persoon was zonder wie het Amerikaanse ruimtevaart programma nooit had kunnen plaats vinden. Gezien Von Brauns banden met de Thule loge waaruit de SS voort kwam kun je je echter afvragen of dit compliment niet een geste is van de ene groep illuminaten aan de andere. Maar dat terzijde.
Parsons meest ambitieuze project voltrok zich echter buiten het domein van de chemie maar was des te explosiever daar het doel was de komst van de antichrist voor te bereiden. Samen met L. Ron Hubbard ondernam Parsons in 1947 de Babalon Working dat de grenzen tussen tijd & ruimte moest opheffen in de ultieme poging de golem van Paracelsus te creëren: een Maankind dat in Parsons eigen woorden de mensheid 'liefde, begrip & Dionysische vrijheid als de noodzakelijke balans tegen de manifestaties van Horus' zou brengen. Door lange periodes van concentratie at te wisselen met bezweringen in het enochian zou de aanwezige energie samenklonteren met de aanwezige materie waaruit een meisje geboren zou worden dat zou opgroeien tot de scharlaken vrouw: de Thelematische Messias & de bruid voor de naderende Antichrist. Behoorlijk krankzinnige shit die de vraag doet reizen of Parsons inderdaad niet totaal gestoord was. Hubbard zag tijdens de occulte plechtigheden de kans er vandoor te gaan met 10.000 dollar & een van de concubines van Parsons, een daad volstrekt in overeenkomst met de latere beginsels van zijn kerk & met de levenswandel van Crowley die wordt samengevat in de bekende formule: Do What Thou Wilt Shall Be the Whole of the Law.
In 1952 overleed Parsons als gevolg van zijn eigen experimenten nadat hij per ongeluk een fles nitroglycerine op de grond had laten vallen die 2 explosies veroorzaakte die hem fataal waren. Omdat Parsons wegens het stelen van zijn eigen blauwdrukken niet lang daarvoor al zijn security clearance was kwijtgeraakt is het gezien zijn omgang met vreemde subculturen niet vreemd dat de complot theorieën elkaar met mach-snelheid opvolgden. Parsons zou het slachtoffer geweest zijn van een afrekening door de geheime dienst, van zwarte magie of vermoord zijn door geesten die hij zelf had aangeroepen maar niet meer kon laten verdwijnen.
Dit laatste incident & het feit dat zijn dood ruim plaatsvond voor de Apollo missies verklaren waarom, afgezien van een naar hem vernoemde krater aan de achterzijde van de maan, Parsons tegenwoordig geheel vergeten is. Slechts in die typisch Amerikaanse subcultuur waarin ontologisch anarchisme, paranoïde samenzweringstheorieën & occultistische chic samenkomen is het feit dat Parsons zowel een adept was van de Great Beast Aleister Crowley & toch in staat iets waar te maken in de 'echte' wereld een welkom gegeven dat gebruikt kan worden om zichzelf te rechtvaardigen in een wereld waar de nagedachtenis aan Crowley wordt opgeëist door Charles Manson & Ozzy Osbourn. Parsons was dan een beetje vreemd maar hij was ontegenzeggelijk briljant & geen singer-songwriter seriemoordenaar of een aardappelhoofdige heavy metal zanger met de gewoonte voor volle zalen levende vleermuizen het hoofd af te bijten.
Uit deze beperkte subcultuur die nog steeds spreekt in het lingo van het rock-idioom wil de Jungle AAA Parsons bevrijden door zijn nagedachtenis vanaf nu synchroon te laten lopen met de breakbeatscience van de Jungle AAA. Hoewel we niet snel aan een schizo-theosofisch experiment als de Babalon Working zullen beginnen kan de Jungle AAA niet om het feit heen dat als Parsons zijn kennis & zijn netwerk onafhankelijk van de NASA & het leger verder had ontwikkeld hij zeker in staat was geweest een onafhankelijk ruimtevaart programma op te zetten. Dit maakt Parsons tot een voorbeeld voor elke junglenaut.
Het enige wat te betreuren valt is dat door het vroegtijdige overlijden van Parsons, hij nooit in staat is geweest om kennis te maken met het werk van William S. Burroughs, dit zou hem ongetwijfeld de laatste stap in de goede richting hebben doen nemen. Burroughs & Parsons hebben veel gemeen, ze zijn in hetzelfde jaar geboren & beide komen uit een gegoed gezin waarvan ze de behoudende & preutse moraal verachten. Parsons wilde de wereld zoals die was wegvagen, Burroughs was realistischer & eiste slechts een plek waar de wereld hem niet lastig zou vallen. Omdat hij meer en meer inzag dat dit ideaal op planeet aarde niet bereikbaar is wende hij zijn blik naar de ruimte als de plek waar de libertaire outlaw in alle intergalactische obscuriteit zijn/haar leven kan inrichten naar eigen inzichten. Het scenario waarin deze 2 elkaar zouden ontmoeten & elkaar aansporen in een richting als deze is helaas slechts sociale fictie die de Jungle AAA in de 21e eeuw probeert uit te voeren.
De onafhankelijke ruimtevaart is namelijk niet slechts een mogelijkheid, zij is een noodzakelijkheid.