Verslag psychogeografische sessie
5 psychogeografen waren ondanks de drukkende hitte aanwezig voor een tocht door de Utrechtse binnenstad, straten aflopend volgens een op een kaartje overhandigde richtingaanwijzingen.
Er zijn vele vormen van psychogeografische zwerftochten mogelijk maar deze maakte gebruik van een methode die ontleent was aan het wiskundige principe dat een ogenschijnlijk simpele vergelijking zeer complexe gevolgen kan hebben die van te voren niet of nauwelijks verwacht kunnen worden. Het Mandelbrot figuur is een bekend voorbeeld, het DNA een ander & in de muziek komen we het tegen in het werk van mensen als Eno, Reich & Glass.
Deze sessie was bedoeld om te kijken hoe dit principe toegepast op de stadwandeling zou uitpakken. Iedere Psychogeograaf kreeg een kaartje uitgereikt met zijn/haar eigen navigatie algoritme: bijvoorbeeld: de 1e straat rechts, dan de 1e straat weer rechts & vervolgens de 3e links. Waarna de sequentie overnieuw gedaan werd.
Alle deelnemers kregen een algoritme die niet al te veel van de anderen verschilde. Allen vetrokken vanaf het Duitse Huis aan het Geertenbolwerk, de Walsteeg in waar de wegen zich scheiden, 2 sloegen linksaf, 2 anderen rechtsaf & één ging rechtdoor. Achteraf bleek dat sommigen elkaars paden gekruist hadden, maar ook dat sommigen totaal uit het centrum geraakten. De uiteindelijke gezamenlijke kaart toont welke grote afwijkingen in wandelpad een kleine afwijking in de wiskunde kan hebben.
Op voorhand werd rekening gehouden met de mogelijkheid dat je een enorme cirkel loopt of zelfs in een loop terecht komt. Dit bleek slechts incidenteel waar te zijn, 1 psychogeograaf kwam in de '7 steegjes' is een perpetuum mobile terecht waar hij zelf een eind aan maakte door de regels eenmalig te veranderen.
Vanwege de hitte werd er slecht 3 kwartier gelopen.
Hoewel bij de bespreking na afloop al bleek dat de afgelegde wegen drastisch verschillen zou het interessant zijn om te onderzoeken welke patronen ontstaan bij meer uitgevoerde generaties van het algoritme. Ook bleek dat het zelfs voor iemand die de stad goed kent, het op deze manieren door de openbare ruimte navigeren doorlopende verassingen biedt. Het blijkt een verrassing waar je over 5 afslagen bent.
Klik hier voor een provisorische kaart van de verschillende routes & de flyer.
Een persoonlijk verslag(van blauw):
Het eind van de Walsteeg, de plek waar onze wegen scheiden.
Slechts om na een blokje om een andere psychogeograaf tegen te komen
Een micro rondje door de naar pis stinkende, door junks gebruikte kloostertuin achter het conservatorium. Gelukkig kwam ik er weer uit, gewoon de aanwijzingen volgend.
Brug richting station / Moreelsepark nu van de ene kant. Leuke zonnebril, ook.
Nooirt eerder opgemerkte doorgang via parkeer garage tussen Caterijnensingel & stationsplein.
Kende alleen maar de andere kant van dit gebouw. Zo lijkt het net Londen.
Het hoofdkantoor van de NS, tussen de 'Inktpot' & het spoor. Heb dit altijd het lelijkste gebouw van Utrecht gevonden, maar van dichtbij blijkt het best mooi te zijn.
Direct genomen naast de foto hierboven. Vuilnis, een verlaten parkje & nauwelijks te zien een goed voorbeeld van transgressive architecture een dakloze die ligt te slapen in een van alle gemakken voorziene kartonnen doos.
& weer deze brug maar nu van de andere kant.
De Catherijne Singel, aan de kant van de Mariaplaats.
Wederom een onvermoede doorgang: een zijingang van winkelcentrum Hoog-catherijne. Een aantal sektoren van HC zijn altijd vrij van mensen, zelfs op zaterdag middag, met een aantal winkels verscholen tussen de ongebruikte ruimten. Vandaar ook een favoriete stek voor junks/daklozen in de winter. Net als ik binnen komt klinkt er om de hoek een erorme knal, ruzie tussen junks is mijn eerste gedachte: het blijkt een skate-boarder die crashte & ook moeilijk liep. Zo bleek
Verlaten
& weer naar beneden
De ingang voor bezoekers van de VVV & het Vredenburg
De uitgang & voor nu het einde van de psychogeografische sessie
Het vergelijken van de onderzoekgegevens.
